La Palma 18 t/m 25 November 2013 – Dag 3

Onze derde dag op het eiland alweer. Vandaag gaan we wat souvenirschoppen in Santa Cruz,  gaan we het hoogste punt van La Palma eens opzoeken. Namelijk Roque de los Muchachos en het Observatorium wat daarbij ligt het  “Observatorio del Roque de los Muchachos”

Na weer een lekker ontbijtje op ons balkonnetje rijden we naar Santa Cruz wat ongeveer tien minuutjes van ons appartementencomplex af ligt. Los cancajos, waar ons appartement is, ligt namelijk precies tussen Santa Cruz en het vliegveld in.  Na een flinke tijd zoeken naar een parkeerplek kunnen we eindelijk op souvenirjacht.  We dwalen wat door wat straatjes en komen ook een parfummerie tegen. Ik had ergens gelezen dat het BTW tarief op La Palma nooit omhoog is gegaan dus de parfum is hier een stuk goedkoper dan in Nederland. Snel bel ik mijn moeder op met de vraag of ze nog iets wilde, en dat wilde ze wel. Voor mijn moeder hadden we snel wat gevonden. Nu moest ik zelf nog kiezen want je mag per persoon maar 50 gram meenemen in het vliegtuig. Uiteindelijk het luchtje “ange de demon le secret” van Givenchy en voor mijn moeder een flesje “Opium” van Yves Saint Laurent gekocht.

Maar nu hadden we nog steeds geen souvenirs. Maar al snel kwamen we langs een winkeltje waar ze allerlei leuke dingen verkochten. En we zagen daar ook salamanders van een soort “keramiek” liggen. Die vond ik wel leuk want salamandertjes hadden we al veel gezien op het eiland. Voor iedereen hadden we iets leuks meegenomen met een salamander als thema. Voor onszelf hadden we uiteraard ook een mooie salamander meegenomen. En toen dachten we het gehad te hebben maar we moesten natuurlijk ook nog kaartjes versturen. na een hele poos zoeken naar leuke kaarten konden we eindelijk terug naar ons appartement wat maar goed is ook want ik had honger en had het wel weer gehad met winkelen. (Uiteindelijk zijn de kaartjes dik een week nadat wij thuis waren pas aangekomen bij de mensen)

Waar wij geparkeerd stonden was ook een Mc. Donalds. Ondertussen flinke honger dus we besluiten daar maar wat te gaan eten. Gek genoeg hadden ze daar geen milkshakes.

We rijden even snel naar ons appartement. Komen er daar achter dat we daar gewoon de kaarten kunnen afgeven. Dat is wel fijn want dan hoeven we niet meer te zoeken naar een brievenbus. We pakken onze spullen voor ons ritje naar het hoogste punt van La Palma. Een jas, trui wat te snoepen, drinken en natuurlijk de camera gaan mee.

Eerst rijden we een stukje langs de Oost kant omhoog, tot we bij de afslag komen waar we een lange kronkelweg naar boven moeten volgen. In het begin valt het allemaal nog wel mee. Het is nog bewoond en ook de bochten vallen nog wel mee in de weg. maar hoe hoger we komen hoe bochtiger de weg wordt. Ook de bebouwing wordt steeds minder en houdt op een gegeven moment helemaal op. Hoe hoger we komen hoe meer ook de vegetatie op de berg verandert. De loofbomen gaan over in naaldbomen.

DSC_7242
Op een gegeven moment komen we bij een uitkijk punt aan waar we de wolken tegen de berg op zien kruipen. Erg mooi en we zijn daar zeker een half uur bezig met foto’s maken, stukjes te filmen en ons te verbazen. In de verte zien we weer de grote vulkaan van het eiland Tenerife die van veel punten vanaf La Palma te zien is.

 

DSC_7320

 

DSC_7264

DSC_7341

 

We rijden weer verder en zien de vegetatie nog meerdere keren veranderen. We hebben het van cactussen met palmbomen, loofbos, dennenbossen zoals in de Ardennen naar wat struikjes tot helemaal niks zien gaan. Alleen nog maar rotsen. Als we buiten de auto zijn merken we ook dat het al flink kouder wordt. Blij dat we een trui bij hadden en die maar eens aangedaan dat is toch een stuk behaaglijker. Op een gegeven moment zien we hoog boven ons een grote spiegeltelescoop met zo’n grote koepel eromheen staan. We beginnen dus steeds meer in de buurt te komen.

 

DSC_7354

 

Voor we daar zijn komen we nog een mooi uitzicht punt tegen. Daar ontmoeten we ook een ouder Nederlands stel dat al meerdere keren voor enkele weken op La Palma is geweest en ons veel over het eiland wisten te vertellen. Zo kwam ik er op dat moment ook achter dat er niet echt kanaries op de Canarische eilanden leven. Noem me dom maar ik was daar stellig van overtuigd. Vooral omdat mijn vrienden en familie me beweerde dat ik dan maar goed moest zoeken, Zo zie je maar, van je vrienden en familie moet je het hebben…

Het leek vanaf daar nog maar een klein stukje, maar omdat je best ver omhoog moest was het nog een flink stukje rijden voor we bij de telescopen waren. Heel vet om te zien, normaal zie je zoiets alleen op Discovery channel of in films. Er staan bij het observatorium 14 telescopen waaronder 3 die door Nederland beheerd worden namelijk de Dutch Open Telescoop,  William-Herschelltelescoop en de Isaac-Newton-telescoop de laatste twee in samenwerking met het Verenigd Koninkrijk.

Je rijd een stuk door een soort maanlandschap met om je heen allemaal telescopen. Overal staat ook aangegeven dat je niet met je groot licht aan mag rijden dit omdat de telescopen daardoor van slag af kunnen raken.

DSC_7417

 

We rijden het parkeerterreintje op en zien al een bord staan waarop staat dat we op het hoogste punt van La Palma zijn, namelijk op 2426 meter hoog. In alle haast vergeten we onze bergschoenen aan te doen en daar had ik halverwege al spijt van. Er liep wel een soort van een pad maar als je links en rechts van je keek was het akelig stijl naar beneden en dat “hekje” van kippengaas zag er ook niet zo denderend uit als je naar beneden zou vallen was dat in ieder geval niet genoeg om je tegen te houden. Noem me een watje maar ik heb het gewoon niet zo op hoogtes. Gelukkig was het ook niet heel erg goed te zien dat we zo hoog zaten want de omgeving om ons heen werd versierd met grote rotsen en wolken wolken en nog eens wolken. Net of de wereld om je heen bestond uit watten.

 

DSC_7432

DSC_7481

DSC_7464

 

We lopen nog een stuk tot een uitkijkpunt. Een uitkijkpunt over nog meer rotsen en wolken. Echt adembenemend. Ondertussen kreeg ik behoorlijk de kriegels van dat paadje en heb C. maar vooruit gestuurd want ik ging er in een slakkentempo overheen. Na heel wat Oh’s en ah’s en oh wat mooi’s  geslaakt te hebben, ons er zeker van gesteld te hebben dat we echt genoeg foto’s en filmpjes hadden gemaakt moesten we dat paadje ook weer terug. Een slak imiterend ging ik weer terug naar het hoogste punt. Met af en toe nog eens verwonderd om me heen te hebben gekeken. Na nog wat foto’s van ons bij het bord gemaakt te hebben op het hoogste punt zetten we maar weer koers naar de auto want het was ook nog een flink stuk terug, en dat kronkelweggetje wilden we liever niet in het donker doen.

 

DSC_7470

 

Bij de auto aangekomen zit er echt een enorme vogel op onze auto. verwoed te pikken met zijn snavel op het dak. Ik probeerde hem weg te jagen maar erg onder de indruk was hij niet en eigenlijk vond ik het best een eng beest. Het leek wel enorme kraai maar dan 3 keer zo groot dan in Nederland. Nadat hij het dak genoeg genoeg gepest had met zijn snavel bedacht hij dat ruitenwissers ook wel leuk speelgoed waren. Op dat moment besloten wij dat we maar gewoon in moesten stappen voor het beest echt schade zou maken en weg te rijden. Gelukkig snapte de vogel de hint en vertrok naar de volgende auto om die eens van een uitgebreide sloopsessie te voorzien.

We besloten terug te rijden via de andere kant van de berg dus richting het Westen van het eiland. Dat stuk was korter maar wel veel steiler. En dan kun je nog zo goed oppassen met niet teveel remmen die dingen krijgen flink wat te verduren. En al snel stonk de auto naar verbrande remmen waardoor we hem toch maar even aan de kant gezet hadden om wat af te koelen. Op die plek stond ook een man met een 4×4 bij wie het afdalen ook niet helemaal van een leien dakje was gegaan want zo te ruiken had hij wel meer over de kook dan alleen zijn remmen.

Na een tijdje besluiten we maar weer verder te gaan want de schemering begint in te vallen en we moeten nog een heel stuk aan haarspeldbochten afleggen. Eenmaal beneden konden we nog mooi de zonsondergang bekijken. We zetten  koers naar de supermarkt en ons appartement om de avond af te sluiten met wat te eten, New Kids Turbo kijken en een lekker bad. Daarna kruipen we ons bed in want de volgende dag gaan we een flinke wandeling maken in de Caldera de Taburiente.

 

Zonsondergang Atlantische oceaan